Mavaltila Shanta Shelke Marathi Kavita / मावळतीला गर्द शेंदरी

Mavaltila Shanta Shelke Marathi Kavita / मावळतीला गर्द शेंदरी

मावळतीला गर्द शेंदरी रंग पसरले
जसे कुणाचे जन्मभराचे भान विसरले
जखम जिवाची हलके हलके भरून यावी
तसे फिकटले, फिकट रंग ते मग ओसरले

घेरित आल्या काळोखाच्या वत्सल छाया
दुःखाचीही अशी लागते अनवट माया
आक्रसताना जग भवतीचे इवले झाले
इवले झाले आणि मजला घेरित आले

मी दुःखाच्या कुपीत आता मिटते आहे
एक विखारी सुगंध त्याचा लुटते आहे
सुखदुःखाच्या मधली विरता सीमारेषा
गाठ काळजातली अचानक सुटते आहे

जाणिव विरते तरिही उरते अतीत काही
तेच मला मम अस्तित्वाची देते ग्वाही
आतुरवाणी धडधड दाबुन ह्रदयामधली
श्वास आवरून मन कसलीशी चाहुल घेई

हलके हलके उतरत जाते श्वासांची लय
आता नसते भय कसले वा कसला संशय
सरसर येतो उतरत काळा अभेद्य पडदा
मी माझ्यातुन सुटते, होते पूर्ण निराशय
__शांता शेळके


Get more popular poems by Shanta Shelke!


What do you think?

-1 points
Upvote Downvote

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading…

0

MKS Comments

comments

Ala Kshan Gela Kshan by Kavi keshavasut | आला क्षण-गेला क्षण

Ala Kshan Gela Kshan by Kavi keshavasut | आला क्षण-गेला क्षण

येशिल कधी परतून (Yeshil Kadhi Partun)