Majhya Mitra Marathi Kavita | My friend

Poems on friends

Majhya Mitra Marathi Kavita | My friend

Majhya Mitra Marathi Kavita:

माझ्या मित्रा, माझ्या सख्या
एक दिवस इतका अचानक आलास
की ‘काळ’ हैराणच झाला.
माझ्या खोलीत येऊन उभा राहिला.
संध्याकाळचा सूर्य मावळायला आला होता.
पण थबकला.
किंवा आपल्या नशिबात ‘बुडणं’ आहे, हेच विसरून गेला

मग आदी नियमांनी
आपल्याला पिळवटून शपथ घातली,
काळाने त्या तशा उभ्या क्षणांना पाहिलं,
आणि एकदम
खिडकीतून बाहेर पळूनच गेला..

घडून गेलेल्या आणि थांबून राहिलेल्या
क्षणांची ती गोष्ट,
आता तुलाही खूप आश्चर्य वाटतंय
आणि मलाही.
आणि कदाचित काळालाही
पुन्हा ती चूक होणं मान्य नाही.

आता सूर्य रोज वेळेवर मावळतो
आणि अंधार रोज माझ्या उरात भरून येतो!
घडून गेलेल्या आणि थांबून राहिलेल्या
क्षणांमागे एक सत्य आहे
तुला किंवा मला
ते मान्य आहे की नाही,
ही वेगळीच गोष्ट आहे!

पण त्या दिवशी काळ
जेव्हा खिडकीतून बाहेर पळून गेला,
आणि त्या दिवशी जे रक्त
त्याचे गुढघे खरचटून सांडलं,
ते रक्त माझ्या खिडकीखाली
अजूनही साकळलंय ..!

What do you think?

4 points
Upvote Downvote
Bhintila Tekun Ubhi Ahe Mi Spruha Joshi Poems / भिंतीला टेकून उभी आहे मी

Bhintila Tekun Ubhi Ahe Mi Spruha Joshi Poems in Marathi

Rang Barase Lyrics / रंग बरसे भीगे चुनरवाली / Holi Songs

Rang Barase Lyrics / रंग बरसे भीगे चुनरवाली